كوله به دوش ها اغلب به عنوان گردشگراني خوشگذارن و خود سازماندهي شده اي هستند كه در يك مسافرت طولاني مدت – فراتر از چيزي كه در يك تعطيلات دوره اي بگنجد - با چندين مقصد شركت مي كنند و مسير سفري انعطاف پذير دارند. در هر صورت اين تعريف تنها يك راهنما است و پارامتر هاي ديگري را نيز بايد به آن اضافه كرد. معيار هايي مانند ترجيح به اقامت ارزان قيمت، تأكيد بر ملاقات با ساير كوله به دوش ها، و برنامه سفر مستقل و منعطف، را مي توان به اين تعريف اضافه كرد.
جمعيت شناسي و پايه هاي اجتماعي
اگر چه كوله به دوش ها روز به روز از مليت هاي مختلفي حضور پيدا مي كنند اما اغلب آنها از كشور هاي غربي هستند و اكثريت آنها از شمال آمريكا، استراليا، نيوزيلند، و اروپاي غربي مي باشند. تعداد كوله به دوش ها از شمال اروپا بيشتر از اروپاي مديترانه اي است. همچنين تعدادشان از اسرائيل و ژاپن رو به فزوني مي رود.
تحقيقات نشان مي دهد در استراليا مشاركت زنان و مردان تقريباً برابر و در ساير نقاط جهان به نسبت 60 به 40 مردان بيشتري به عنوان كوله به دوش سفر مي كنند.
اكثريت كوله به دوش ها بين سنين 18 تا 33 سال و بيشتر بين 22 تا 27 سال قرار دارند و گروه بالاي 27 سال بيشتر از گروه زير 22 سال اند. اين آمار با اين فرض كه اغلب آنها تحصيلاتي را به پايان رسانيده و يكي دو سالي بعد آن كار كرده اند و سپس عازم اولين سفر كوله به دوشي اشان شده اند همخواني دارد. اما اين تصوير نيز در حال تغيير به سنين جوان تر است. به طور كلي كوله به دوش ها معمولاً از سطح تحصيلات بالاتري نسبت به سطح تحصيل عمومي در كشورشان برخوردارند. قسمت زيادي تحصيلات دانشگاهي دارند و در مورد جوان تر ها، اغلب به دنبال ادامه تحصيل پس از بازگشت از سفر هستند. كوله به دوش ها ديگر از تعاريف دهه 70 ميلادي كه افرادي منحرف و فراري از اجتماع [بيشتر منظور گروه هيپي ها است] بودند خارج شده اند. به طور كلي افراد مهمي در آينده اجتماع هستند، به طور موقت رفاه و راحتي را ترك مي كنند و به وضوح به دنبال بازگشت به زندگي معمولي، پس از سفرند. ثبات در زمان سفرشان مشهود است: يك زمان مشخص براي بازگشت كه اغلب با تاريخ بليط برگشت اشان تعيين مي شود. مدت سفر معمول بين 5/2 تا 18 ماه است و تعداد كمي از سفر ها بيش از 18 ماه به طول مي انجامد. سفر هاي بالاي 12 ماه كمتر و اغلب سفر ها بين 4 تا 8 ماه است. 5/2 ماه يك مرز مشخص براي كوله به دوش هاي واقعي و كساني است كه شبيه آنها سفر مي كنند ولي قادر به هماهنگي زندگي خود با يك الگوي كار/تعطيلاتي هستند.
در هر صورت، به طور موقت، زندگي معمولي به تعليق در مي آيد. بسياري از كوله به دوش ها در يك تقاطع از زندگي اشان قرار دارند: تازه فارغ التحصيل، تازه ازدواج كرده يا طلاق گرفته، يا در فاصله بين دو شغل هستند. از اين رو اغلب گردشگري كوله به دوشي به زمان هاي گذار در زندگي باز مي گردد. تحقيقات نشان مي دهد كه اين رابطه به طور عكس نيز صادق است. رؤيا هاي سفر نيز مي تواند باعث خروج افراد از كار، پايان زندگي مشترك، يا دوست داشتن شود. براي نمونه يك كوله به دوش در مصاحبه خود چنين عنوان كرده است:
"اين يك مسئله الآن يا هيچ وقت است. پس از فارغ التحصيلي از دانشگاه در دو سال پيش، پول خوبي بدست آوردم و تونستم براي سفر اقدام كنم. با خودم گفتم يا حالا يا هيچ وقت چرا كه ده سال ديگه ممكنه درگير زن، بچه، قرض و قوله و هزار تا چيز ديگه باشم و كي ميدونه كه ده سال ديگه چيز خاصي براي ديدن باقي مونده باشه. تفاوت بين فرهنگ ها و مكان به سرعت در حال محو شدنه و همه دارن كم و بيش شبيه خودمون ميشن. اگه مي خواي هر چيزي متفاوت از دنياي غربي خودمون ببيني بايد زودتر انجامش بدي چون به سرعت در حال نابوديه."
اين بيان تأييد مي كند كه دوره گذار بيشتر حاصل خواسته براي سفر كردن است و تعمدي. در واقع، اين منطقي تر است چرا كه سفر كردن معمولاًبرنامه ريزي شده است. خصوصاً از نظر مالي و اقتصادي چرا كه افراد كمي هستند كه مي توانند به سرعت منابع مالي را براي چنين سفر هايي فراهم كنند.
كوله به دوش ها در حين سفر با فعاليت هاي اجتماعي و تفريحي گوناگوني درگير مي شوند. تنوع ترجيحاتشان نشان مي دهد كه در زمينه انگيزه گردشگري همگن با ساير بخش هاي گردشگري نيستند. اغلب فعاليت هاي گروه جوانان را از خود بروز مي دهند ولي اين فعاليت ها خيلي با فعاليت هاي جوانان ساير انواع گردشگري متفاوت نيست.
اگر در مورد همسفرانشان بپرسيد اغلب تنها سفر مي كنند يا يك همراه (همسر يا دوست) دارند. در كل سفر تنها يا زوج هستند ولي در واقعيت اغلب آنها در مكان هاي مختلف با كوله به دوش هاي ديگر همراه مي شوند و غير تعمدي گروه هايي را در طول مسير تشكيل مي دهند. كاملاً متداول است كه با كوله به دوش هاي ديگر در طول مسير دوست شوند و براي چند روز يا هفته با هم باشند و دوباره از هم جدا شوند و باز با عده اي ديگر دوست شوند. دوستي ها به راحتي برقرار مي شود و گروه هاي سفري به سرعت تشكيل و منحل مي شوند. در هر حال، رفتار مرتبط با اين تعامل اجتماعي تصادفي و كنترل نشده نيست و در چارچوب هنجار ها و ارزش هاي فرهنگ سفر كوله به دوشي تعريف مي شود.
فرهنگ جاده
از آنجايي كه كوله به دوش ها استقرار مكاني ندارند و گروه هاي موقتي و غير پايدار هستند فرهنگ و ارزش هاي حاكم بر آنها نوع خاصي است كه بايد با همين خصوصيت در سفر بودن و غير پايدار بودنشان مشخص گردد.
فرهنگ جاده از طريق نشانه هاي زيادي مشخص مي شود: پرداخت "قيمت هاي محلي"، رسيدن به بهترين معامله، سفر كردن در مسير هاي غير معمول، سفر طولاني مدت، مريضي ها، تجربيات مخاطره آميز، و چيزهاي بيشتر. در كل شامل سختي كشيدن، تجربه، روحيه تلاش، سفر ارزان، در كنار توانايي خوب منتقل كردن و نشان دادن فرهنگ جاده، مي شود.
مثالي براي اينكه فرهنگ جاده چه طور بروز پيدا مي كند، لباس ها و تجهيزاتي است كه بسياري از كوله به دوش ها استفاده مي كنند. از اين بابت كوله به دوش ها از ديد ساير افراد كمي ژنده پوش به نظر مي رسند ولي در بين خودشان اين نشانه تجربه و تداوم است چرا كه فرسودگي و كهنگي پوشش و تجهيزات به خاطر زياد در سفر بودن بوجود آمده است. به خاطر همين ارزش، لباس ها و تجهيزات كهنه بعد از سفر بجاي دور انداخته شدن تعمير شده و دوباره استفاده مي شوند. حتي برخي تعمدي، لباس ها و كوله خود را دستكاري مي كنند تا كهنه و سفر كرده به نظر برسد.
همچنين لباس و تجهيزات صرفه جويي را نشان مي دهند كه نمايانگر مهمترين عامل فرهنگ جاده يعني سفر كردن ارزان است. آنها بسيار صرفه جو هستند. همواره با خود كارت هاي اعتباري همراه دارند و بر خلاف آنچه به نظر مي رسد غم چنداني براي پول ندارند. در هر حال، توانايي سفر كم خرج نشان دهنده روحيه تلاش و شايستگي در جاده است و نشان مي دهد كه فرد راه هاي اطراف خود را مي شناسد و مي داند چطور چيز ها و خدمات مورد نياز خود را با قيمت هاي واقعي تهيه كند. لذا پرسيدن اينكه "چقدر بالاش پول دادي؟" كه در بسياري فرهنگ هاي غربي خارج از نزاكت است، در ميان كوله به دوش ها كاملاً عادي و موجه است چرا كه باعث تبادل اطلاعات در مورد قيمت ها مي گردد كه نه تنها يك راه عملي براي خريد ارزان است بلكه يك نوع تبادل فرهنگ جاده نيز هست.
گرچه هدف اغلب ندادن پول بيشتر از محلي ها بيان مي شود، چيزي كه در واقع اهميت دارد بيشتر پول ندادن نسبت به ساير كوله به دوش ها است. حتي در بسياري مواقع همين سئوال "چقدر بالاش پول دادي؟" به عنوان شروع يك رابطه اجتماعي بين كوله به دوش ها عمل مي كند.
مقايسه با فرهنگ گردشگري
اغلب كوله به دوش ها بين سفر كردن و توريسم تفاوت قائل مي شوند. آنها خود را اغلب در جايگاه نوع بهتري از گردشگري و توريسم مي دانند و بنابراين بين كوله به دوش ها، "ما"، و توريست ها، "ديگران"، تفاوت قائلند. آنها اغلب عنوان مي كنند كه امور را خودشان ترتيب مي دهند در حالي كه ساير گردشگران تحت رهبري سرپرست گروه هستند و برخلاف گردشگران، قادرند از مسير هاي غير معمول مسافرت كنند، بدون برنامه از مسير خارج شوند، جاهاي بكري را ببينند، و براي ارتباط بيشتر و نزديكي بيشتر با جاهايي كه ديده اند بيشتر در آنجا بمانند.
اين فرهنگ بر اهميت دادن كوله به دوش ها بر چادر نشيني و آوارگي، خود سازماندهي، و اتكاء به خود، مي افزايد. براي همين هم اغلب كوله به دوش ها بيشتر از راه هاي سخت و زميني براي مسافرت بين محل هاي مختلف استفاده مي كنند و زمان زيادي را در جاده و طي طريق به سر مي برند. مشهور بودن و استفاده بيشتر از مسير ها با توصيه آنها توسط كتاب هاي راهنما كه تقريباًهر كوله به دوشي آن را به همراه دارد، تقويت مي شود. همچنين پخش شدن اطلاعات و نقل ها و داستان ها بين خود كوله به دوش ها نيز، كه به عنوان بخشي از هويت آنها است، بر استفاده بيشتر از يك مسير مي افزايد.
هنوز هم بسياري از كوله به دوش ها زماني را در خارج از مسير نيز صرف مي كنند. اين الگو توسط فرهنگ تشويق مي شود چرا كه مسافرت در خارج از مسير هاي معمول، تجربه سختي، و شايد كشف مكان هاي جديد مي تواند با نقل كردن براي ديگران بعد از بازگشت دوباره به مسير باعث تشويق آنها و نهادينه شدن اين كار در فرهنگ جاده نيز بشود. با اين كار رفته رفته استفاده از مسير ها توسط كوله به دوش ها بيشتر شده و اين خود امكانات و زير ساخت هاي لازم (رستوران، هتل و ...) را در آن مسير به همراه خود مي آورد و باعث شكل گيري مسيري جديد مي شود.
كتاب هاي راهنما
كتاب هاي راهنما كاركرد مهمي در فرهنگ كوله به دوشي دارند چرا كه تنها ساختار ثابتي هستند كه قابليت نگهداري و انتقال اطلاعات بين افراد و انتقال فرهنگ از يك گروه به گروه ديگر را دارند. در گذشته، استفاده كنندگان از چنين كتاب هايي تقريباً فقط كوله به دوش ها بودند ولي در سال هاي اخير، محدوده استفاده كنندگان و عنوان ها به طور گسترده اي افزايش يافته است. در هر حال، بسياري از اين انتشارات هنوز هم تفاوتي كه كوله به دوش ها بين خود و توريست ها نشان مي دهند را از خود بروز مي دهند. وجود و گسترش كتاب هاي راهنما نقش بسيار مهمي در گسترش كوله به دوشي ايفاء كرده است و علي الخصوص در باز شدن پاي كوله به دوش هاي كشور هاي توسعه يافته به كشور هاي در حال توسعه نقش مهمي داشته.
از كتاب هاي راهنما، آنهايي كه از انتشارات Lonely Planet هستند قطعاً از بيشترين استفاده برخوردارند، احتمالاًبيشترين پوشش جغرافيايي را دارند، و بدون شك بيشترين نقد در مورد آنها صورت گرفته است. در هر حال، اين انتقاد ناشي از خود انتشارات و عملكرد آن نيست بلكه ناشي از نقش سمبليك و موقعيتي است كه در مباحث عمومي پيدا كرده است. به خاطر پوشش جهاني و شهرت، Lonely Planet سمبلي از يك سبك خاص از استفاده كنندگان و كتاب هاي راهنما شده است. در مباحث گردشگري غربي، كه در آن خود درست بودن كوله به دوشي بسيار هدف نقد و تمسخر بوده است، Lonely Planet به عنوان سمبل كوله به دوش ها، فعاليت ها، هنجار ها،و ارزش هاي آنها شناخته مي شود.
صرفنظر از صحت اين مدعا ها، تأثير Lonely Planet بي چون و چرا مهم است. در هر حال، حتي در ميان برخي حلقه هاي خاص از كوله به دوش ها نيز كتاب هاي راهنما مايه تمسخر ديگران است چرا كه آن را نشانه اي از كم سفر كردن و كم تجربگي در سفر مي دانند.
اينترنت
اينترنت تأثير بسزايي بر گردشگري کوله به دوشي داشته است. بر روي تارنماي جهاني، اطلاعات و نظرات در رابطه با بليط ها، مسير ها، مقاصد گردشگري، و ساير چيز ها در بسياري از سايت ها و به طور خاص از ديد اين نوع گردشگري، قابل دسترسي است. تأثير استفاده از اينترنت قبل از سفر نسبتاً کم است اما در حين سفر تأثير بسزايي دارد.
تعداد اينرنت-کافه ها در مقاصد گردشگري کوله به دوشي فراوان است و اهميت اين دسترسي در آخرين ويرايش کتاب هاي راهنما شهود پيدا مي کند چرا که دسترسي به اينترنت و قيمت هاي آن به طور کامل و دقيق مورد بحث قرار مي گيرد. کوله به دوش ها از اينترنت براي اطلاعات توريستي و گرفتن اخبار از کشورشان استفاده مي کنند. بعلاوه، برخي براي چک کردن حساب بانکي، مسائل مربوط به ماليات، و مسائلي از اين دست، نيز از اينترنت استفاده مي کنند. اما فراتر از همه اينها، کوله به دوش ها از اينترنت به خاطر ارتباط از طريق سرويس پست الکترونيکي استفاده مي نمايند. اغلب کوله به دوش ها يک آدرس ايميل مجاني دارند و هر وقت که امکان داشته باشد آن را براي پيام هاي جديد چک مي کنند.
اينترنت همچنين ارتباط بين خود کوله به دوش ها را نيز تسهيل مي کند. آدرس هاي ايميل به وفور بين کوله به دوش هايي که درمسير با هم آشنا مي شوند، تبادل مي شود. برخي ممکن است از آدرس ها هيچ گاه استفاده نکنند ولي برخي ديگر مرتباً در طول سفر با هم در ارتباط و تبادل اطلاعات هستند و حتي در برخي موارد، مسير ها به گونه اي است که افراد باز هم همديگر را در طول سفر ملاقات مي کنند. در هر صورت اينترنت با تسهيل ارتباطات مجازي ديدار بين کوله به دوش ها را نيز با راحت تر کردن هماهنگي در طول سفر، بيشتر کرده است و گروه هاي مختلف در طول سفر با هم قرار مي گذارند و همديگر را ملاقات مي کنند و حتي آنها را قادر ساخته تا راحت تر در طول مسير از هم جدا شده و دوباره به هم بپيوندند.
بسياري از کوله به دوش ها شبکه هاي اجتماعي سيالي را از طريق اينترنت مديريت مي کنند که شامل افراد در خانه، افراد از سفر برگشته، کوله به دوش هاي در حال سفر، و برخي اوقات دوستان محلي که در سفر پيدا کرده اند مي شود.
در اين ميان از تأثير بسزاي اينترنت در ارتباط پيوسته بين کوله به دوش ها با کشور و خانه اشان نبايد غافل بود که باعث کاهش فاصله ها و احساس غربت کمتري در آنها مي شود.
کوله به دوش هاي کوتاه مدت
از تغييرات جديدي که در گردشگري کوله به دوشي رخ داده است ظهور و شيوع کوله به دوشي هاي کوتاه مدت است که بيشتر در قالب زمان هاي کوتاه و تعطيلات مانند رخ مي دهد. اين گونه افراد مانند کوله به دوش ها سفر مي کنند اما در مدت کوتاه. رفتار آنها مانند کوله به دوش هاي عادي است: با ساير کوله به دوش ها تعاملات اجتماعي دارند، در همان مکان ها اقامت مي کنند و در همان مسير ها سفر مي کنند و تنها فرقشان اين است که مسافت کمتري را در سفرشان طي مي کنند.
کوله به دوشي کوتاه مدت پديده خيلي نوئي نيست. در هر حال، تحقيقات جديد از آژانس هاي تخصصي مسافرتي رشد اين نوع کوله به دوشي را حتي بيشتر از کوله به دوشي اصلي، نشان مي دهد. بخشي از علت آن مي تواند در پايين آمدن قيمت بليط هاي هواپيما باشد. به وضوح اين عامل مهمي در رشد کوله به دوشي به طور کلي است اما به طور خاص براي کوتاه مدتي ها اهميت دارد چرا که بليط هواپيما قسمت عمده اي از هزينه چنين سفر هاي کم خرجي است و پايين آمدن قيمت آن مي تواند هزينه سرشکن شده در روز را براي کوله به دوشي هاي کوتاه مدت کاهش دهد و چنين سفر هايي را به صرفه تر از قبل کند.
از ساير علت ها مي توان به اين اشاره کرد که اغلب کوتاه مدتي ها کساني هستند که از قبل با سفر کوله به دوشي آشنايي دارند و با سيستم آشنا ترند و قادرند به سرعت در قالب سفر کوله به دوشي در آيند.
برگرفته از:
Anders Sørensen, “Backpacker Ethnography”,Annals of Tourism Research, Vol. 30, No. 4, pp. 847–867
تهيه و ترجمه: بنيامين قاسمي
آخرين بروز رساني ( ۱۰ مهر ۱۳۸۸ )
کوله به دوشی Backpacking
نوشته شده توسط بنيامين قاسمي
۲۰ مرداد ۱۳۸۸
کوله به دوشی Backpacking
اصطلاح Backpacking که از این به بعد آن را با معادل فارسی "کوله به دوشی" می نامیم به دو زیرمجموعه متفاوت اطلاق می گردد. یکی برای مسافرت و دیگری برای طبیعت.
کوله به دوشی در مسافرت
کوله به دوشی واژه ای است که به طور تاریخی برای بیان شکلی از مسافرت بین المللی مستقل و كم هزینه استفاده شده است. واژه هایی مانند مسافرت مستقل و یا مسافرت کم خرج (Budget Travel) اغلب به جای کوله به دوشی مورد استفاده قرار می گیرند. عواملی که به طور سنتی کوله به دوشی را از سایر انواع گردشگری جدا می کنند شامل موارد زیرند که البته محدود به آنها نمی شوند: استفاده از وسایل نقلیه عمومی به عنوان وسیله سفر، ترجیح به استفاده از مهمانخانه های جوانان (Hostel) به جای استفاده از هتل های متداول، طولانی تر بودن سفر نسبت به تعطیلات معمولی، استفاده از کوله پشتی، اشتیاق برای ملاقات و آشنایی با محلی ها در کنار دیدن جاذبه ها.
تعریف یک کوله به دوش با حضور مسافران از نواحی و فرهنگ های مختلف، تکامل یافته است و به همین ترتیب تکامل خواهد یافت که این امر مانع از تعریفي سفت و سخت و جامع و مانع برای کوله به دوشي مي شود. تحقیقات اخیر نشان می دهد که: "... کوله به دوش ها یک گروه ناهمگون از جهت تنوع منطق و معانی مرتبط با تجربه های سفرشان را تشکیل می دهند. ... آنها همچنین تعهدی مشترک به یک شکل نهادینه نشده از سفر را از خود بروز می دهند که هسته مرکزی هویت فردی آنها به عنوان یک کوله به دوش را تشکیل می دهد" کوله به دوشی به عنوان یک سبک زندگی و به عنوان یک پیشه در سال های بعد از 2000 و به خاطر ظهور خطوط هوایی ارزان قیمت، مهمانخانه ها و اقامتگاه های ارزان قیمت در اقصی نقاط دنیا، و ارتباطات دیجیتال و منابعی که طراحی، اجرا، و تداوم یک سفر دراز مدت کوله به دوشی را آسان تر از قبل کرده اند، به طور چشمگیری رشد داشته است.
تاریخچه
گرچه پاسخ صریحی برای خواستگاه اصلی کوله به دوشی وجود ندارد ولی حداقل می توان ریشه های آن را در مسیر هیپی ها (Hippie trail) در سال های دهه 60 و 70 میلادی که برای مسافرت در بخش هایی از جاده باستانی ابریشم از آن استفاده کردند، جستجو کرد. در واقع، برخی از کوله به دوش های امروزی سعی می کنند تا آن سفر را اگرچه با روشی راحت تر، باز خلق کنند. در حالی که بر روی گسترش و فراگیری جنبش سبز نیز تأکید دارند.
از آنجایی که در سال های ابتدایی دهه 80 میلادی به دلیل نا آرامی ها در ایران، عراق و افغانستان، مسافرت در مسیر هیپی ها مشکل شد، کوله به دوشی به سایر نقاط دنیا نیز گسترش یافت. در سال های اخیر، افزایش خطوط هوایی ارزان قیمت و پروازهای ارزان به این فراگیری کمک کرده است. در حال حاضر، "مسیر های هیپی" جدیدی در حال شکل گیری در شمال آفریقا و در جاهایی مانند تونس و مراکش و سایر مقاصد قابل دسترسی به وسیله خطوط هواپیمایی ارزان قیمت، می باشد.
تغییرات و پیشرفت های فناوری نیز در تغییرات کوله به دوشی نقش داشته اند. به طور سنتی کوله به دوش ها با لوازم الکترونیک گران قیمت مانند لپ تاپ، دوربین های دیجیتال و کامپیوتر های جیبی به خاطر مشکلات مربوط به دزدی، آسیب دیدگی و بار اضافی، مسافرت نمی کنند. در هر حال تمایل به در ارتباط ماندن به همراه ظهور لوازم الکترونیک سبک و جمع و جور روند جدیدی را در بستن کوله ها و به همراه بردن لوازم الکترونیکی بوجود آورده است. همزمان با تغییر در وسایلی که حمل می کنند، کوله به دوشی کمتر و کمتر به کوله پشتی به عنوان وسیله فیزیکی سفر و در شکل ابتدایی آن متکی می شود اگرچه کوله پشتی هنوز به عنوان وسیله اصلی سفر کوله به دوش ها و به نوعی هویت آنها به حساب می آید.
فرهنگ
یکی از مرام های اصلی کوله به دوشی حس اجتماع و اجتماعی بودن است. این مرام ممكن است در هنگاماقامت در یک خوابگاه يا مهمانخانه با تلويزيون و آشپزخانه مشترک و يا هم مسیر شدن با سایر مسافران، خریدن بلیط قطار یا اتوبوس و .... باشد، اما چیزی که مهم است تجربه مشترک و دسته جمعی است. کوله به دوش ها اغلب اطلاعات خود را با يكديگر مبادله مي كنند تا علاوه بر افزودن دانش خود در پول نيز صرفه جويي كنند. اطلاعات یک کوله به دوش می تواند حتي از چیزی که در آخرین ویرایش کتاب Lonely Planet (کتاب راهنمای گردشگری برای مقاصد مختلف که به انجیل کوله به دوش ها شهرت دارد) نوشته شده است بروز تر باشد. احساس دست یافتن به واقعیت نیز در کوله به دوشی از اهمیت برابری با اجتماعی بودن برخوردار است. کوله به دوشی یک مرخصی و تعطیلات نیست بلکه بیشتر ابزاری است برای تحصیل و یادگیری. کوله به دوش ها می خواهند تا مقصد سفر "واقعی" را تجربه کنند تا اینکه از بسته های گردشگری تهیه شده توسط گردشگری تجاری استفاده کنند. این امر باعث شده تا ادعا شود کوله به دوش ها ضد توریسم هستند. همچنین احساس حرکت پنهانی در پشت صحنه و مشاهده زندگی حقیقی با درگیری بیشتر با افراد محلی نیز در میان کوله به دوش ها وجود دارد.
کوله به دوشی در طبیعت
کوله به دوشی در طبیعت (در کشورهایی جز ایالات متحده tramping، trekking یا bushwalking نیز نامیده می شود) هر دو فعالیت پیاده روی (Hiking) و چادر زدن (Camping) را با هم در یک سفر ترکیب می کند. یک کوله به دوش برای پیاده روی به داخل طبیعت می رود تا یک یا چند شب را در آن بگذراند و با خود منابع و تجهیزات لازم برای نیاز های خوابیدن و خوردن را به همراه می برد.
یک کوله به دوش تمامی تجهیزات خود را در یک کوله پشتی بسته بندی می کند. این تجهیزات می بایست شامل غذا، آب، سرپناه يا چیز های دیگر شود که اغلب ساده تر و کم حجم تر از وسائل معمول برای اردو و چادرزنی های متداول هستند. یک سفر کوله به دوشی باید حداقل شامل یک شب مانی در طبیعت باشد (در غیر این صورت یک پیاده روی یکروزه محسوب می شود). بسیاری از سفرهای کوله به دوشی تنها یک آخر هفته (یک یا دو شب) به طول می انجامند ولی اردوکشی های با مسافت طولانی می تواند هفته ها یا ماه ها به طول انجامد که برخی اوقات تأمین غذا یا منابع نیز در میان مسیر برای افراد از سوی افراد خارج از گروه صورت می پذیرد.
اقامتگاههاي کوله به دوش ها ، از اردوگاه های معمولی، بی تجمل تر و ساده ترند. در مناطقی که رفت و آمد کوله به دوش ها بيشتر است، اين اقامتگاهها باید دارای یک منقل آتش و یک بولتن کوچک چوبی با نقشه و برخی نشانه های هشدار دهنده یا آگاهی دهنده باشد. در نواحی دورتر و بکرتر كه اين اردوگاه های وجود ندارند ، مسافران بایستی خودشان چنین محلی را ايجاد كنند.
در برخی مکان ها، کوله به دوش ها به کلبه های خالی از سکنه یا اتاق هایی که محلی ها در اختیارشان می گذارند دسترسی پيدا مي كنند که بسیار بهتر از اقامت در چادر است.
اغلب کوله به دوش ها تعمداً تلاش می کنند تا اثری از خود برروی زمینی که در حال سفر بر روی آن هستند نگذارند. این رفتار شامل عبور حتی الامکان از مسیر های از قبل عبور شده (پاخور ها)، عدم جابجایی اجزاء طبیعت، و عدم به جای گذاری زباله یا هر چیز غیر طبیعی در طبیعت می شود. جنبش Leave No Trace یک مجموعه رهنمود برای کوله به دوشی با اثر گذاری کم در طبیعت ارائه می دهد ("چیزی جز ردپا به جا نگذارید. چیزی جز عکس نگیرید. چیزی را جز زمان نکشید. چیزی را جز خاطرات برای خود نگه ندارید").
انگیزه
اغلب افراد عمدتاً به خاطر تفریح به طرف کوله به دوشی کشیده می شوند تا محل هایی را که زیبا و جذاب می انگارند و بیشتر آنها از راه دیگری قابل دسترس نیستند را، درنوردند. یک کوله به دوش این توانایی را دارد تا عمیق تر به نواحی دور از دسترس و به دور از سایر انسان ها و اثرات آنها، سفر کند. در هر حال کوله به دوشی مزایای بیشتری در کنار سفر به مناطق دور دست دارد. بسیاری از سفر های آخر هفته به مسیر هایی است که یکروزه نیز طی می شوند ولی برای بهره مندی از مزایای شب مانی در دامان طبیعت به صورت کوله به دوشی انجام می شوند.
این امکانات معایبی نیز به همراه دارند. وزن یک کوله، مملو از تجهیزات و منابع، کوله به دوش های سنتی را مجبور می کند تا آهسته تر از پیاده روی های یکروزه حرکت کنند و این امر می تواند مزاحم لذت بردن از محیط و مناظر اطراف گردد (عامل خستگی ناشی از حمل بار را نیز اضافه کنید). به علاوه، کار های طاقت فرسای مربوط به چادر زنی (بر پا کردن چادر، جمع کردن آن و فراهم آوردن غذا) و برپایی اردوگاه نیز به راحتی می تواند چندین ساعت وقت را به خود اختصاص دهد. در هر صورت، در عمل، بیشتر این اوقات بیکاری می تواند از طول روز حذف گردد و در شب صورت پذیرد.
کوله به دوش ها با مخاطرات زیادی رو به ور هستند که شامل آب و هوای بد، مسیر و عوارض طبیعی مشکل، عبور از رودخانه های خروشان، و مواجهه با حیوانات گرسنه و غیر قابل پیش بینی (گرچه ترس القا شده از جانب حیوانات اغلب از واقعیت فراتر می رود)، می شود. کوله به دوش ها ممكن است در معرض در بیماری هايي مثل کم شدن آب بدن، گرما زدگی، افت دمای بدن، ارتفاع زدگی و صدمات فیزیکی، قرار گيرند. دورافتادگی محل های کوله به دوشی می تواند حوادث ناگوار را وخیم تر کند.
در هر حال، این خطرات حتي کوله به دوش هایی را که در آمادگی مناسبي به سر مي برند را مستثني نمي كند. برخی به راحتی خطری را که برای کوله به دوشی باید با آن مواجه شوند را می پذیرند و برای برخی دیگر، خطرات بالقوه در واقع جذابیت طبیعت را بیشتر می کند.
منبع: دانشنامه آزاد ویکیپدیا
تهیه و ترجمه: بنیامین قاسمی
کوله اکوتوریستی
نوشته شده توسط امیرحسین خالقی
۱۱ آذر ۱۳۸۷
کوله اکوتوریستی
سفر اکوتوریسم از خانه شروع میشود، زمانی که اکوتوریست در حال انتخاب وسایل مورد نیاز سفر است. میتوانیم کوله او را کوله اکوتوریست بنامیم. شاید در نگاه اول این موضوع به نظر شما خسته کننده و یا بیاهمیت باشد، درحالیکه هرچه بیشتر در این باره تفکر و یا مطالعه کنید، به پیچیدگی، جذابیت و اهمیت این موضوع پی میبرید.
در صورتیکه کوله مناسب سفر ندارید و یا کولههای قدیمی شما دیگر قابل استفاده نیستند، به دنبال کیفهایی باشید که قسمت عمده مواد تشکیل دهنده آنها قابل بازیافت باشند. معمولا مواد تشکیل دهنده کولهها به طور کامل روی برچسب آنها درج نشده است. ولیکن اشاره به این خصوصیت کوله، فروشنده را به این فکر وا میدارد که درآینده از تولید کنندگان کیف اطلاعات کاملتری درباره میزان بازیافتی بودن مواد تشکیل دهنده کیف گرفته و این نیاز بازار را به گوش آنها برساند. تحقیق در اینترنت میتواند به شما در پیدا کردن کیفهای قابل بازیافت کمک کند زیرا فروشندگان کیف معمولا اطلاعات کاملی در این باره ندارند. البته توجه داشته باشید که در صورت داشتن کوله لزومی به خرید کوله اکولوژیک نیست زیرا مصرف هر وسیله ای یعنی استفاده بیشتر از منابع زمین و مصرف گرایی متضاد با حفظ محیطزیست میباشد.
در مرحله انتخاب وسایل مورد نیاز سفر، مطمئنا سلیقه شما، مقصد، شرایط آب و هوا ، طول سفر، سن و جنس شما، نوع سفر، وسیله حمل و نقل، وسایلی که باعث آرامش بیشتر شما در سفر میشوند و شرایط اجتماعی- فرهنگی جامعه میزبان همگی روی محتویات کوله شما تاثیر میگذارند.
* مهمترین توصیه سبک بودن کوله سفر است، زیرا اولا هرچه سبکتر سفر کنید، انرژی کمتری در حمل و نقل مصرف خواهد شد. ثانیا سبک سفر کردن باعث میشود بتوانید از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده کنید. ثالثا کمتر همراه داشتن وسایل غیر ضروری حس کهتری اقتصادی جامعه میزبان را کمتر تحریک میکند و در نهایت شما از اقتصاد محلی با گذاشتن فضای خالی در کوله تان و خرید از مردم محلی در برگشت حمایت خواهید کرد.
* مطالعات خود را درباره مقصد، قبل از شروع سفر انجام دهید و به جای برداشتن کتابهای راهنمای سفر، یادداشتهای خود را بردارید. از خرید کتابهای قدیمی راهنمای سفر خودداری کنید. برای یاد گرفتن عبارات سودمند و تشکر و سلام کردن به مردم محلی میتوانید از کتابهای مرتبط اطلاعات لازم را به دست آورید.
* لباسهای غیر نو، بدون زرق و برق، زود خشک شو، آستین بلند و به رنگهای متداول در طبیعت که باعث می شوند توجه بیش از حد مردم محلی را به خود جذب نکنید و حیوانات منطقه را از خود نرانید به تن کنید.
* از ملحفه سبک استفاده کنید. یک کیسه پارچه ای برای جدا کردن لباسهای تمیز و کثیف خود در کوله داشته باشید.
* در صورت استفاده از الکتریسیته در مقصد، تلاش خود را برای حداقل استفاده از الکتریسیته انجام دهید.
* مواد دفع کننده حشرات و ضد آفتاب تهیه شده از مواد طبیعی، کیف کمکهای اولیه و ژل ضدعفونی کننده برای استفاده بعد از دستشویی همراه داشته باشید.
* در صورت عدم وجود آب تصفیه شده بخصوص در مناطقی که مالاریا شایع است، یک کتری برقی کوچک همراه داشته باشید.
* به جای برداشتن MP3 Player و گوشی به صداهای مکانی که از آن دیدن می کنید گوش کنید و تلاش کنید با مردم گفتگو کنید.
* چنانچه آشنایانی در مقصد دارید، برای آنها عکس و یا هدیه کوچکی از محل زندگی خود ببرید.
* یک مداد و دفتر یادداشت کوچک به جای Packet PC همراه داشته باشید.
* یک ساعت ارزان زنگ داربه همراه داشته باشید تا به موقع سر قرارهای خود حاضر شوید.
* فتوکپی از مدارک سفر خود به همراه داشته باشید تا در صورت مفقود شدن اصل آنها این مدارک بتوانند به شما کمک کنند.
* باتریهای قابل شارژ در صورت داشتن وسایل الکتریکی همراه داشته باشید.
* توجه کنید که فضای کافی برای برگرداندن زبالههای خود به خصوص پلاستیکها و باتریها داشته باشید، زیرا مناطق اکوتوریستی معمولا تجهیزات لازم برای بازیافت این مواد را ندارند.
* از محل مورد بازدید خود از صنایع دستی محلی برای دوستان خود هدیه تهیه کنید تا هم از اقتصاد محلی حمایت کرده باشید و هم خاطره سفر را از یاد مبرید.
* در نهایت توجه داشته باشید که بهتر است کوله خود را خودتان حمل کنید و استفاده از مردم محلی برای این منظور پسندیده نیست.
منبع: فصلنامه TIES
مترجم: نگار قدیمی
www.plan4land.org
روشتان را در سفر کردن عوض کنید و کمک کنید تا دنیا عوض شود.
نوشته شده توسط امیرحسین خالقی
۱۱ آذر ۱۳۸۷
روشتان را در سفر کردن عوض کنید و کمک کنید تا دنیا عوض شود.
انتخاب مقصد و شیوه سفر شما میتواند تحول ایجاد کند.
با انتخاب سفری مسئولانه می توانید تعطیلاتی به یاد ماندنی و افسانه ای داشته باشید، در حالیکه مطمئنید پولی که خرج می کنید به نفع محیط زیست و جامعهی محلی خواهد بود.
سفر مسئولانه با هدف مشخص ای انجام می شود. در چنین سفری باید در انتخاب مقصد سفر، اقامتگاه ها و برگزارکنندگان تور در نظر داشت که کدامیک به حفاظت از محیط زیست کمک میکنند و باعث سودرسانی به جوامع محلی و حمایت از فرهنگ های محلی میشوند. هر کسی می تواند یک مسافر مسئول باشد. شما می توانید به طبیعت بروید و یا در یک محل لوکس حمام کنید، می توانید در جنگل های بارانی پیاده روی کنید یا شهر را سیاحت کنید، می توانید به مکانی در نزدیکی محل زندگیتان سفر کنید و یا به محلی خارق العاده و جذاب - که در رویایتان به آن میاندیشید - سفر کنید. در سفرهای مسئولانه حق انتخابهای زیادی خواهید داشت و اغلب این سفرها هزینه مناسبی دارند.
برای آنکه مسافری مسئول باشید، مهمترین کار این است که قبل و در حین سفر انتخابهای آگاهانه داشته باشید. با کمی برنامه ریزی میتوانید کیفیت سفرتان را بهبود ببخشید همچنین برای محلی که به آن سفر می کنید و مردم آن منطقه سودمند باشید.
5 قدم آسان برای آغاز سفری مسئولانه :
1- جستجو در اینترنت: به دنبال وب سایتهایی که در زمینه سفرهای مسئولانه، اکوتوریسم و یا گردشگری پایدار تخصص دارند، بگردید.
2- مراجعه به کتابهای راهنما: کتابهای راهنمایی را انتخاب کنید که در مورد محیط زیست، جامعه و مقصد شما اطلاعات مناسبی دارند و قبل از هراقدامی آن ها مطالعه کنید. کتابهای راهنما از نظر کیفیت بسیار متفاوتند. از بهترین کتابهای راهنما می توان به Lonely Planet، Rough Guides و Moon اشاره کرد.
3- تماس بگیرید: با برگزارکنندگان توری که اطلاعات به روز از مقصد شما دارند، تماس بگیرید یا ایمیل بزنید.
4- سوال بپرسید: با پرسیدن سوالاتتان، تورگردانان و مسئولین هتل ها تشخیص می دهند که شما یک مشتری مسئول هستید. قبل از رزوکردن، در مورد قوانین و قواعد محیط زیستی و اجتماعی منطقه سوال کنید . بعنوان مثال بپرسید که چه قوانین محیطزیستی در منطقهی آنها حاکم است؟ یا چند درصد از کارکنان هتل یا رستوران از مردم محلی هستند؟ یا آیا آنها از پروژه ای که در راستای سود رسانی به جامعهی محلی باشد، حمایت می کنند؟
5- خردمندانه انتخاب کنید: آیا جایی را که در نظر دارید ، گواهینامه اکوتوریسم دارد؟ آیا درجه بندی برچسب اکولوژیک (eco-label) دارند یا برنده ی جایزه اکولوژیک (eco-award) شده اند؟
منابع اینترنتی مفید
وب سایتهای زیر نکات قابل توجهی در مورد سفر مسئولانه و سفر پایدار ارائه داده اند:
* Green Traveller، در این سایت می توانید اطلاعاتی بروز شده در خصوص «تعطیلات سبز» و «اقامتگاههای سبز» پیداکنید. آدرس سایت: www.greentraveller.co.uk
* ResponsibleTravel.com، این سایت مانند یک دفترچه ی راهنما، اطلاعات سفرهایی که توسط اپراتورهای متخصص و در مکانهای اقامتی مخصوص اجرا میشوند را دربردارد. آدرس سایت: www.responsibletravel.com
* بخش گردشگری مسئولانه و سفرهای پایدار در Lonely Planet: آدرس سایت: www.lonelyplanet.com/responsibletravel
* Make Travel Fair، نکات و منابع مفیدی برای مسافران آگاه که هدفشان «شناخت جهان» از طریق سفر کردن است، در این سایت می توان پیدا کرد. آدرس سایت: www.maketravelfair.com
* Seat61، این سایت اطلاعاتی در مورد اینکه چگونه می توان به صورت زمینی، راحت و با هزینه مناسب سفر کرد، ارائه داده است. آدرس سایت: www.seat61.com
منبع: فصلنامه TIES
مترجم: گل آسا طاهری
www.plan4land.org
چرا مواد غذایی محلی و «پایدار تهیه شده»?
نوشته شده توسط امیرحسین خالقی
۱۱ آذر ۱۳۸۷
چرا از مواد غذایی محلی و «پایدار تهیه شده*» استفاده کنیم؟
انتخابهای غذایی ما می تواند بر روی سلامت، کیفیت محیط زیست، وضعیت مشاغل در جامعه و حفظ فرهنگ و تنوع در جامعهی ما تاثیر گذار باشد.
مزایا ی مواد غذایی محلی و پایدار تهیه شده:
برای شما:
آن دسته از مواد غذایی که از طریق شیوه های ارگانیک به دست می آیند عاری از مضرات سموم دفع آفات روی میز شما قرار خواهند گرفت. جایگزین کردن مواد غذایی عمل آوری شده با محصولات کاملا تازه، به بهبود سلامتی شما کمک خواهد کرد.
برای جامعه:
با حفظ موقعیت کشاورزان و تولید کنندگان محلی در چرخه تولید اقتصاد محلی حمایت می شود. در اینصورت پولی که برای تهیه مواد غذایی در محل زندگیمان خرج می کنیم، در همان محل نیز باقی خواهد ماند هرچه بیشتر با افرادی که غذای ما را تولید میکنند ارتباط داشته باشیم، بهتر از میراث غذایی منطقه مان حفاظت خواهیم کرد.
برای کشاورزان:
هنگامیکه کشاورزان مستقیما محصولاتشان را در مجاورت محل زندگیشان بفروش میرسانند، واسطه های کمتری در سود آن ها شریک می شوند. در نتیجه کشاورزان توانایی مالی برای حفظ زمین خود و کشاورزی در آن را خواهند داشت وبا تولید مواد غذایی فراوانتر و متنوعتر از زمینشان نیز حفاظت خواهند کرد.
برای محیط زیست:
اکثر مواد غذایی مصرفی ما، به طور میانگین 2300 کیلومتر تا سفره ما پیموده اند. با کاهش این مسیر میتوان انرژی بیشتری را ذخیره کرد و تولید دیاکسید کربن را کاهش داد. همچنین خرید مواد غذایی محلی باعث کاهش بسته بندی و ذخیره بیشتر انرژی و منابع خواهد شد. شیوه های کشاورزی پایدار علاوه بر اینکه موجب حفاظت بیشتر از کیفیـت آب و خاک میشوند، در حفظ فضای سبز برای داشتن زیستگـاههای طبیعی سالم تر نیز موثر خواهند بود.
پس چرا از مواد غذایی محلی استفاده کنیم ؟به این دلیل که چگونگی تهیه، فرآوری و بسته بندی مواد غذایی اهمیت بسیار زیادی دارد.
* sustainably grown food
برای اطلاعات کامل تر می توانید از سایت های زیر استفاده کنید.
www.reapfoodgroup.org/WhyBuyLocal.htm
en.wikipedia.org/wiki/Organic_farming
منبع: فصلنامه TIES
مترجم: گل آسا طاهری
